Week 17 2e maand rakai

Dag lieve mensen


Hier weer een klein berichtje vanuit het Uganda waar ik nu al weer 4 maanden ben!!!

Ik vermaak mij nog altijd prima!

Na de 3 nachten kliniek was het weekend voor ons een beetje Polam, Pola/rustig aan.
Ik heb op zich nog wel genoten van de Rice Porage die Roos (werkt in de Backpackkers) voor mij klaar maakte.

Ook hebben we Branda uitgewappert want die is nu naar Kampala met fam, die haar op komt zoeken.
Mijn fam komt ook zoals jullie weten!! Ik tel de dagen bijna af. Het is super vet dat ze komen! Ook dat Tamara deze grote uitdaging, stap heeft gezet om zich tegen het stof en vuil te weren ;-) zeg maar gedag tegen je mooie hakken en pumps, en hallo tegen je lelijke platte stampers ;-)
Ik weet zeker dat je het leuk gaat vinden hier!!

Maandag hebben Anne en ik nog eventjes in de stad rondgewandeld en toen kwamen we de be-more bus al tegen bij de stanbic bank.
Gelijk kennis gemaakt met de vrijwilligers.
Trouwens, we kwamen ze niet tegen, Jopie en Theo hebben mij gespot.
Ineens hoor ik, ''heee hallo! dat moet Sanne zijn!''
;-) val ik toch nog op tussen de ugandezen ;-) snappen jullie dat nou? word er zo tussenuit gepikt haaha!

Iedereen had een goede reis gehad en was natuurlijk ontzettend nieuwsgierig. De Stanbic heeft al een paar weken kuren en er schijnt ontzettend veel fraude te zijn geweest met bepaalde bank-creditkaarten.
Nu hangen er bij alle Stanbics briefjes, dat je tot en met 30 april als je mazzel hebt je kunt pinnen. Maar vanaf 30 april, is het niet meer mogelijk om het maximum van 700.000 ugx te pinnen. Dat is dikke balen! Want nu kunnen we maximaal 1x per dag, 250.000 ugx pinnen.
300.000 heb je nodig is 100 euro. hier kun je in rakai iets meer dan een maand mee leven, maar.... je hebt natuurlijk ook je kosten die je maakt met de boda's. Je boodschappen, het verblijf en de rekening in de Backpackkers.
Dan ben je gauw door die paar briefjes heen.

Dit brengt mij gelijk weer op het sponsorgeld, Francien, ik moet hier dus nog actie op ondernemen want anders kan ik wel een week voor de Stanbic gaan kamperen ... schiet niet op als je maar kleine shit bedragjes kunt pinnen. Ik baal er enorm van. Ik moet je hier nog over mailen maar wilde je vast wel via deze weg informeren dat het mij behoorlijk veel tijd gaat kosten om je bedrag uit de muur te halen.....

Eind van de middag zijn Anne en ik op de boda boda gestapt en raad eens, toen we net de laatste heuvel optuften, was er een flinke flinke wolkbreuk!!!
hij is fijn! helemaal nat en verzopen als een katje kwamen we dan boven aan bij de backpackkers.

We hebben ook nog een meeting met Jeroen en Kim gehad.

In de afgelopen maanden zijn er veel mensen naar de Ambiance geweest. Ik vind het daar gezellig maar zou me daar echt niet te veel drankjes drinken. Ten 1e het is gevaarlijk om dan ook nog eens in het donker op de boda met een borreltje op te vertrekken. Maar in het nachtleven en in het donker is het voor ons als Muzungu niet veilig om ons op straat te bevinden.
Dit kan een beetje braaf of schools overkomen maar het is ECHT zo.
Ga je een keer naar Nyendo, local bar/pub, worden er mensen voor betaald om iemand zijn-haar keel door te snijden voor maar 1000 shilling.
Het is ECHT waar en het gebeurd ECHT!
Ook overvallen worden tijdens het stappen kan gebeuren...
In wat voor situatie dan ook,..... muzungu is tourist/blank....en blanken hebben geld. en er hoeft maar 1 ugandees te zijn met een verkeerde gedachte en bedoelingen en je bent echt het haasje.

Je kunt eigenwijs denken, och dat overkomt mij niet.
Toch is Eva (in januari) overvallen en bedreigd.

Ook gebeurde het dat er mensen mee werden genomen, locals naar bepaalde plekken waar alleen wij als muzungu mogen komen.
Dit is ook NIET de bedoeling. Die persoon brengt niet alleen het gevaar of risico met zich mee, maar ook voor de andere groeps-be-more genoten.
Het klinkt kinderachtig...maar ze rollen je zakken terwijl je er met je neus boven op staat, denk maar terug aan mijn 1e week rakai, dat die man onder mijn neus en fototoestel het slachtoffer heeft bestolen.

Ik ben helemaal niet negatief en zo wil ik ook niet overkomen. Maar ik houd wel van gezelligheid, op zijn tijd. Af en toe kunnen we best een potje kingsen of halli galli doen. Maar het moet niet de gewoonte worden.
Net als het uitstapje naar de Ambiance. Dit moettoch ook leuk blijven?
er waren zelfs mensen die door de weeks (zaten rondom masaka op 1 van de projecten) zich bezatten in de Ambiance. En daar ook wat vriendinnen / vriendjes, liefde dachten te vinden.
Er zal ongetwijfelt vast wel 1 goede tussen zitten. Maar in het donker is alles anders.
En ja.. het geeft wel een kick als je dan staat te dansen en de mannen staan voor alle dames in de rij, maar niet omdat ik/hun/wij zo leuk zijn, maar ook om je geld. Hoe graag ik ook de andere kant zou willen zien en heel graag die beste ugandese mannen wil geloven als ze me voor de 30ste keer weer ten huwelijk vragen :P....

Met deze gegevens hebben Anne, Marjorie, Laura, Angela, Branda, Miranda ons volgezogen en de info goed opgeslagen.
Wij zijn wel nu de langste plakkers bij be-more. (ik nu de langste vanaf januari maar oke ;-) ) We hebben een hoop mensen zien komen en gaan. Be More is Vrijwilligerswerk.
Met die instelling moet je hier ook komen. Anders kun je maar beter thuis blijven.
De ontspanning is ook te vinden in het zwembad, backpackkers, de stad.

Helaas zijn er dan een paar te ver gegaan.. en dus zitten wij nu als groepje van ''voor'', met huisregels opgescheept.

Onvoorstelbaar jammer, maar wel nodig!

De nieuwe groep heeft zelfs een andere route in Masaka gekregen om niet langs de Ambiance pand te moeten.
Hoe minder je er dus van weet hoe beter.

We hebben als hoofdregel:
VOOR 20.00u ''Thuis''. Voor mij geen probleem maar wel jammer dat de Ambiance voor ons clubje dus niet meer te doen is.
Ook jammer dat je niet al te lang na je eten in de frikadelle kunt blijven plakken. Maarja..
Je hebt het vaker.... de goede lijden onder de kwade. n dat is jammer.
Toch zijn wij als de lange plakkers, niet te beroerd om deze regels te negeren maar we willen het ook gezellig houden. We kunnen ons er wel tegen verzetten maar ik waardeer het zeker wel, dat wij even apart zijn geroepen zodat ze ons ook konden inlichten over alle problematiek die zij hebben ervaren de laatste tijd.
We gaan het gezellig houden en bij de backpackkers komt er meer entertainment en gezelligheid. Hoorde al ideetjes over voetbal kijken, spelletjes, een barretje etc.

We zien het wel.

We hebben trouwens wel toestemming voor Kampala, wij willen toch echt die bitterballen haring gratis bier fris wijn en kaas met roodwitblauw vlaggetjes NIET missen.

Verder naar Rakai,

Elise is deze maand bij ons ingetrokken. Marjoor is een weekie naar Chedra geweest om Angelalala gezelsschap te houden, aangezien Laulaa met dr mams aan het reizen is en er verder deze maand niemand op Chedra heeft ingecheckt.

Eind van de middag zijn we keurig opgehaald met de taxi en hebben we Elise ons stekkie kunnen laten zien.
Helaas was er geen stroom (of course.......) en bleef het bij een korte bezichtiging in en om het appartement.

Gelukkig is Elise niet bang voor muizen en dus kon ik ook met een gerust hart gaan slapen.

De dag erna hebben we de planning gemaakt en hebben we ons thuis bezig gehouden tot dat het weer een beetje beter werd.
Het leek wat op te klaren dus we zijn even naar de markt geweest en boodschappers gedaan om zelf GEZOND te koken. bovendien zat ik nog aan mijn superdeluxe dieet vast :P...
Helaas ging het weer plenzen en gieten dus we zijn terug door de blubber naar het appartement gebanjert. Even koken en dan maar richting ziekenhuis naar het K.M.C.
Er was die middag een hoog zwangere patiente binnengebracht.
Ohjee... t gaat toch niet weer zo'n 1e gekkenhuisweek worden als toen ik in Rakai kwam hè...
Maar enfin, we mochten mee kijken want de zuster zei dat de woman was going to deliver the baby!
Wouw vetttt!! zien zien ! Kindje ! Baby!!! Knuffelen!! LEUK!
We mochten de bevalling helemaal mee kijken.
De ugandese vrouw hield de pijnen allemaal binnen. Heel af en toe zag je het gezicht veranderen in een plooi, maar echt niet dat gillen en schreeuwen wat je wel eens op de t.v. ziet....
Tja... ik weet ook niet hoe dat normaal in nederland gaat, want ik heb geen moeder die mij die verhalen kan vertellen ;-)
Mijn moeder liep te pronken met ons toen we klein waren en had geen na pijnen van de bevalling.... en had ook geen kraamzorg enzo nodig ;-)
Heeft z'n voordelen hè zo'n 2x als je adopteren kunt he;-)

Miranda en ik deden nog een weddenschapje. We wisten zeker dat het een meisje werd. De Masao (zuster) dacht een jongetje.
Uiteindelijk hebben wij gewonnen, het werd een meisje.
Kleine complicatie, longetjes vol, en navelstrengetje om de nek heen gedraaid......
Oeps...shit... en nu? je hoopt dat alles goed gaat en toch een complicatie.
Het duurde een tijd voor er eens een local zuster een uitzuigmachine/apparaat ging halen en ondertussen voel je de seconden weg tikken.... het kindje was blauw paars en ademde nog niet. huilde niet, bewoog nog niet...
je staat wederom weer als ramptourist te kijken en weet ook niet zo goed wat je dan moet doen in deze afrikaanse wereld....

Uiteindelijk is het meisje gaan ademen en is ze uitgezogen met resultaat.
Toch pruttelde het nog een beetje maar, op zijn afrikaans: hakuna matata! het kind leeft, ademt en poept dus ... no worries.

Na deze bloederige ervaring zijn we nog even langs de maternity ward gewandeld. Wouw super om te zien dat ze zo ver zijn gekomen!
Alle vloeren zijn af, het verfwerk is qua grondverf af en kan er dus geverft gaan worden met de echte kleuren voor het echhie! De schilder was ook Sanyoukasa (happy) om ons weer te zien, vroeg ook meteen wanneer we hem weer kwamen helpen.

Dr. Abrikoos vertelde ons dat er nog sponsorgeld welkom is omdat de bekabeling en bedrading voor de electriciteit nog moet worden uitgevoerd.
Als we daar voldoende geld voor zouden binnen kunnen halen zou dat wel super zijn.
Het gaat om ongeveer 2000 euro. Als dit geld binnen is of in iedergeval een beetje, dan is de maternity ward en the operating theatre AF! en klaar en an dokter abrikoos het final report maken, naar de gemeente/regering.
En is er grote kans dat hij als het electra voor mekaar is, een klein gedeelte aan geld terug krijgt van de hogere staff.
Dus mochten er nog gulle gevers zijn, schroom niet neem even contact met mij of ouders op en wie weet kunnen we voldoende bij mekaar krijgen en het licht laten branden!!

Voor nu kan ik jullie informeren dat mijn sponsorgeld in het raamwerk en muren zit.
We hebben gezamenlijk op de electra na de operating theatre kunnen af bouwen maar ook de maternity ward!!
DAT IS HARTSTIKKE PRACHTIG!!!! Ook namens dokter Ambroice heel heel heel erg bedankt voor jullie steun en bijdrage.

We hebben verder op de woensdag (elise en ik) geschilderd en Miranda en Anne zijn op outreach geweest met onze geliefde abbat :P
Ze hebben wel 1 implantaat / staafje anticonceptie kunnen zetten na ruim 5u wachten.
Dat is behoorlijk vervelend als je ook een deadline hebt en een afspraak met oud vrijwilliger Marit die het pigglet project heeft gestart.
Ze zouden die ook nog gaan bezoeken maar ja... gezien de tijd..
Uiteindelijk hebben ze zich over de vermoeidheid en frustratie heengezet en zijn ze na de outreach richting biggen gegaan.
Gelukkig loopt dat allemaal goed.
Marit, weet niet of je dit leest maar Anne/Miranda zullen hier grotere toelichting op geven op hun weblog.

Elise had het toch wel erg leuk gevonden dat verven! Gaf een hoop voldoening. Het is een feit dat je in Rakai GEEN ZELFSTANDIGE handelingen kunt verrichten. Je kunt hooguit het oog van de dokter zijn en mee kijken en assisteren. Je draait geen diensten mee.
Voor sommigen kan het een teleurstelling zijn. Ik ervaar dit niet zo, maar vind het zo hoe het nu gaat wel wat rustig.. maar och,, ik vind het al zo prachtig om in Afrika te zijn en een onderdeel, inwoner te zijn en te leven te zien te zijn (en te stinken) als een ugandees.

Voor we gingen schilderen zijn Elise en ik nog naar het meisje babytje geweest. Wat ik nog als verassing had,
Toen ik nog als enige bij de kraamvrouw stond, mocht IK de baby een naam geven!!
Ik twijfelde geen 1 moment en dacht aan mijn kleine lieve poepige ieniemienie zusje die ik voor het eerst op schiphol zag liggen in die grote roze reiswieg.
Dit babytje was ook heel klein en had net zulke haartjes als Tamara.
Het kindje heb ik dus Tamara Suneetha genoemd.
:D trots als een pauw! en... ik mocht trouwens ook nog de navelstreng doorknippen...:) check, ook gedaan!:D haha!
Toen we bij Tamara Suneetha op bezoek gingen heeft Elise nog 2 rompertjes geschonken aan mijn ugandese familielid;-)

Grappig dat er in uganda nu 2 ugandese meisjes wonen met een hollandse en een sri lankaanse naam :P
;-)

De donderdag zijn we naar Kim geweest en zijn we weer op bezoek geweest bij baby silvia, (baby van het huisje van de icarevlag foto)
en ook bij de baby Patrick (van de mini en mickeymouse foto)
en we zijn bij Reasty geweest... (baby met syndroom van down)
Zij was helaas niet thuis.
Ik heb mijn foto's die ik had af laten drukken t weekend, uitgedeeld aan de mensen. Super leuk om die reacties te zien en die waardering te voelen.
Het is niet echt normaal dat je een foto van je kind hebt, omdat het een luxe artikel is... maar toch heel leuk om te hebben.

Daarna zijn we naar kim haar huis gegaan, wederom weer lekker een lunch gehad en toen nog met een zelf meegenomen biertje de ''heuvel'' op geklommen en een biertje met kim, anne, miranda en elise gedronken.
Heel gezellig en lekker na de drukke bezigheden.

Toen naar huis, effe nog een fantaatje in de pub en een Red's (jillz gehalte, appelcider achtig drankje) gedaan en toen dan ook maar lui geweest en 5 stappen naar rechts gedaan naar het Serona hotel en daar een MC Biefburger gegeten. dat MC maken we er zelf van hoor. Het was nu wel op voorraad en het kwam ook na redelijk tijdje wachten ''op tijd'' op ons bord.
ongeveer uurtje en 20min.
:p 4 drankjes 2 burgers 2 fishfingers en graag een candle light on the table...
Herman de Blijker moest maar eens komen ;-)

Toen na het eten door gewaaid naar bed, letterlijk gewaaid want het was weer karaoke... (helaas voor ons kunnen we dan niet slapen)
Ben vanmorgen ook weer behoorlijk beroerd wakker geworden van de enorme subwoofers die me wakkerhielden.

Gelukkig hebben we nu een stapelbed, en lig ik boven op de muisvrije plaats (moet nog blijken hoor, maar ik heb mijn klamboetje netjes ingestopt en hoop dat de muis hoogtevrees heeft en niet naar boven klimt)
maarja... aangezien deze muis volgens abbat een muzungubrain heeft, weet je niet waar toe die in staat is!

Ik heb een erg gezellige week gehad met Elise, maar mis Tokkie Namasokkie ook wel hoor!
;-) ons ochtendritueeltje etc.... :P
Pumba komt gelukkig next week back!
En ook Elise is wel benieuwd hoe wij samen als Timon en Pumba tokkies zijn:P

vandaag zijn we met onze weekendbaggage naar Kalisso geweest. Ziekenhuisje onderweg halverwege de route naar Masaka toe.
Ik heb voor het eerst van mijn leven Bloed afgenomen bij een Oerrrrrrgandees ! Uit de arm, arteria, elleboogplooi.
Super leuk! had dit op niv 4 alleen op school gedaan en nu na een paar keer mee kijken heeft de laborant het mij geleerd. Ik kon de theorie vragen goed beantwoorden en hij vond dat ik het moest proberen, want hij wist zeker dat ik de brains en the bite ervoor had.
Ik was ook wel zeker van mijn zaak dat ik het kon dus oke.. daar gaan we dan.
Helaas was mijn fotocamera batterij net leeg en heb ik geen fotos van mijn 1e echte praktijk ervaring, maar rrrr ik heb wel weer HIV testen op de foto en dat was toch ook wel weer heulll heulll leuk om te doen!:D

en toen door naar Masaka Backapackkers!
Home! en snel de weblog typen, want Elise word ongeduldig en wil met mij een fillumpie Dispecable me kijken. .... ;-)
Gelukkig mocht ik wel nog even mijn chapati Crisp met kwakkiemollie eten.
;-)
nee hoor geintje! we hebben het gezellig!

En we gaan het nog gezelliger maken straks met de andere mensen die mee gaan naar Kampala want het is ook in afrika op 30 april oranje.
bij de ambassade ;-) maar we gaan EINDELIJK (ik dan) na 4 maand BITTERBALLEN en Haring scoren. Jaaaaalallalala! (wijn en ........, jalalalala...bier en ........ jaaaaaaaaaaalalalalalal)

Je hoort het al! de stemming zit er goed in.!

Nu nog ff wat plaatjes uploaden en ik heb mijn huiswerk weer gedaan voor week 17!!!

Toedeloee!!! c u ! byeee!!! Welaaabaaaaaa!!!

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

coduits

veel plezier op 30 april

oma

Heb na ons skypje je brief gelezen. Ben weer helemaal bij. Wat een belevenissen zeg. Fijn dat we zo kunnen meeleven met je. Zijn gisteren (zaterdag) bij paps en mams geweest in Putten. De heenreis duurde 3 uur (fileeeeeee) en terug ruim 2. Fijne dag gehad hoor als vanouds. Sanne veel groetjes en een dikke pakkerd van Opa en Oma uit het verre Krimpen.

coby boot putten

Hoi Sanne,

Ik merk, dat je de narigheid al weer aardig achter de rug hebt. Gelukkig maar.
Wat lief van je om aan je zusje te denken toen er om een naam gevraagd werd.
Eten en drinken zijn nog steeds favoriet bij jou, denk ik, als ik alles zo lees.
Geniet nog maar van je verblijf.
Groetjes uit Putten.
Coby Boot.

Saddy de Koning

Hoi Sanne,

Zo te lezen gaar het gelukkig weer en stuk beter met je. Leuke foto's ik heb ze aan onze buurjongetjes Axel 7 en Ayten 9 laten zien. Ze hadden op koninginnedag in Putten speelgoed verkocht en kwamen vandaag spontaan 5 euro brengen welke ik naar je toe moet sturen. leuk he.
Over wat extra steun voor je Maternity Ward project zal ik contact met je ouders opnemen of stuur me een directe mail. Hartelijke groeten, Saddy en Miranda de Koning.

neypziGar

topex75g2e</br>
payday loans online direct lenders only</br>
<a href="http://cashadvances2017.com"> payday loans online</a> </br>
&lt;a href=&quot;http://paydayloans2017.com&quot;&gt; online payday loans&lt;/a&gt; </br>
[url=http://paydayloans2017.com]payday loans mn[/url] </br>
payday loan lenders

Sanne Streefkerk

Name: Sanne Streefkerk
Leeftijd: 30

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mei 2012 tot 15 jun 2012

Was vrijwilliger bij Rakai van 26 mrt 2012 tot 18 mei 2012

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 02 jan 2012 tot 23 mrt 2012

Over mij:

Hallo ik ben Sanne Streefkerk 28 jaar en bijna verpleegkundige .
Van 30-12-2011 tot 16-06-2012 , half jaar dus, mocht

Meer...