week 24 Webale and Welaba lovely Uganda

Mijn laatste blog.....in Uganda....

Vreemd..

kan het mij nog zo herinneren dat ik op 28 december aan het inpakken was. En op 29 december was ik aan het inpakken voor het echie... en mijn eerste blog maken een dag voor vertrek.

zo ook nu. een dag voor vertrek.. morgen ga ik naar huis.

ik heb de woorden, dan ga ik naar huis veel in mijn achterhoofd gehouden deze week. Ik wil eigenlijk niet maar toch ook weer wel.

je hebt hier zo'n mooi leven opgebouwd en het is toch gewoon fantastisch dat je hier zulke lieve mensen hebt ontmoet en ook veel vrienden hebt gemaakt. je vaste personen hebt voor het vervoer, eten, de bekende plekken etc...

ik heb deze week al eerder op mijn computer een berichtje gemaakt die ik als weblog ging gebruiken maar toch voel ik dat ik hier niet echt mijn emoties in kwijt kan.

vandaar dat ik nu even dit berichtje maak.

Ik heb vorig weekend nog heerlijk genoten in Kampala. Theo Jopie en Jodie en ik zijn nog voor de laatste keer naar de craftmarket geweest. Een laatste keer biefstuk gegeten. Een laatste keer naar het Casino.
de laatste keer.....brood van brood...
de laatste keer............

's avonds hebben we in Masaka een oranje avond gehouden bij de ten / 10 tables. Helaas viel tijdens ons volkslied de stroom uit en hebben we de eerste 20 minuten van de wedstrijd gemist. gelukkig kwam er na 30 min een generator aan.
Ondanks het verliezen van Oranje was het gezellig mooi avondje. Toch leuk dat je in Afrika in een bioscoop zit te kijken naar de voetbal in je oranje pakje.


we hebben op 11 juni op zondag een mini fotoshoot gehouden bij de backpackkers. Het was echt leuk en het leverde mooie plaatjes op.
deze heb ik meteen laten afdrukken want nu ga ik mijn laatste week in... en wil ik graag up to date blijven met mijn geknutselde fotoboek. Want ik wil thuis niet te veel na bestellen bij de hema ;-)

12 juni ben ik maandag in masaka gebleven en ben ik met het jongetje van school uit P5 naar de oogarts geweest. Na een paar testjes dacht ik dat hij echt moeite had met kijken. Tot dat ze de kaart gingen gebruiken die bij analfabeten word gebruikt. In nederland hebben wij hem met een C en hier met een E waarvan het middelste streepje kort of lang was. De jongen moest vertellen of het figuurtje naar boven, onder links of rechts wees.

na dit onderzoekje bleek dat de jongen dus een fikse leesachterstand heb.
hij heeft ook een oog allergie en met een paar oogdruppeltjens mocht hij weer naar huis. ben echt nog nooit zo snel het ziekenhuis uit geweest! en bovendien was het consult nog gratis ook. Mooi toch.

Toen we terug reden om celine op te halen (bij de backpackkers) moesten we toch nog even wachten op drie keer raden... a...n....t....h...o..n...y..
maar we hadden om 4 uur afgesproken en gelukkig voor het eerst dat ik het mee maak in mijn half jaar Uganda was hij echt STIPT om 4 uur klaar. ik was nog flink uitgebreid een stuk aan mijn fotoboek aan het afwerken en zat dus eigenlijk nog helemaal niet klaar... ;-) maar goed. tot mijn en celine's verbazing zagen we dat het eigenlijk niet normaal was dat hij optijd was... en dat er vast een addertje onder het gas zat.
En ja hoor...

we mochten met 9 man terug in de auto.. hoera!

opgevouwen en wel reden we terug naar lwengo.

's avonds hebben jodie en ik nog een gezichtsmaskertje gedaan..
Tamara super bedankt nog voor je maskertjes ;-) ook de locals hebben ervan genoten! we hebben hier en daar een paar mooie koppies ingesmeerd met prachtige blauwe maskers en ze bleven maar voelen aan hun huid hoe lekker zacht het wel niet was!! het was echt grappig! De foto's zet ik straks nog online maar ik zit nu op dit moment in een internet cafe in Entebbe.
En het internet is redelijk polam pola (sloom/rustig) dus de foto's komen nog!

13 juni
dinsdag ben ik in twijfel geweest. healthcenter of sport and games @ school. ik koos voor het healthcenter. daar heb ik prachtig kunnen helpen bij the immunisation.
John begreep mijn gedachten wel en hij stelde voor om na de spits bij de moeders en baby's op de boda boda te stappen en naar het veld toe te rijden.

Ik heb geholpen bij het korfballen en zelf ook natuurlijk even mee spelen. Ouderwets gezellig. Wel miste ik de aanwezigheid van Hanneke P. de G. ;-) die scoorde toch altijd zoveel doelpunten he;-) of stond je nou graag reserve. :P
smiddags ben ik met jopie wezen schilderen. Het toekomstige gebouwtje voor de schoolnurse gaat nu echt vorm krijgen. We hebben prachtige nijntjes gemaakt en na een paar uur in de sterke verf lucht te hebben gestaan hadden we het wel gehad. het was ook een behoorlijke pittige dag. en tenslotte voelde ik de spierpijn al op komen van het fanatieke korfballen. haha! (moet misschien toch wat aan de conditie doen?)
na de schilderkunsten zijn augustine en ik nog op bezoek geweest bij het toekomstige sponsorkindje van een collega van papa's werk. Hier komt nog meer informatie over. Wat wel bekend is is dat heel zijn fam HIV heeft. Zijn vader is al vroeg gestorven en Mugera Jamadahh is 8 jaar. Ook H.I.V. zijn jongere broertje heeft ook Aids.

De dag erna 14 juni ben ik met anthony mee geweest naar Masaka. Ik moest nog wat boodschappen doen voor anderen en voor mijzelf ook weer wat plaatjes afmaken en printen.

ook ging ik mee omdat zijn vader ziek is. Hij moest voor consult doorverwezen worden naar een specialist. Hij was even behoorlijk van de kaart. Wel gaat zijn vader geholpen worden maar een operatie die hij nodig heeft is erg prijzig. (in nederland word het natuurlijk vergoed door je zorgverzekering maar hier heb je dat helemaal niet! mag je alles zelf handje contantje ophoesten) en dat valt niet mee.

Na een heen en weer gereis zijn anthony en ik terug naar lwengo gereden. We hebben vanavond ons afscheidsfeestje. Ik heb er al helemaal geen zin in... mijn knieen knikken en ik heb een soort van misselijkheids gevoel en een idee dat ik achter op mijn hoofd een klap ofzo heb gehad..... (en nee dit verschijnsel staat niet in de lariam bijsluiter ;-) )

ik heb me er toch maar even tegen verzet en dit (zoals vele situaties ) op mij af laten komen / in laten werken. Ik zal er toch een keer aan moeten geloven....

het was echt een super leuk feestje hoor! maar je staat daar echt heel anders als alle andere keren dat ik allerlei andere muzungu's heb uitgezwaaid. . .


Ik was gelukkig niet de enige met krokodillen tranen want celine en jopie kunnen er ook wat van !

we hebben geen gomez gehad (theo kan tegenwoordig of als pastoor of als sinterklaas door het leven..) maar we hebben een heel leuk gezellig setje kleding gehad. wel in traditionele stof en style maar dit kun je best in Nederland ook nog aan! superleuk! :)

en natuurlijk een certificaat etc.

met mixed feelings ga ik uit de school weg. morgen ochtend ga ik nog een laatste keer naar school.

maar nu eerst naart vrijwilligershuis en een laatste kop avond thee drinken met jodie en joop en dan voor de laatste keer in mijn bedje op het project slapen.

en morgen voor het laatst alle spullen uit het huis verzamelen en mijn koffer inpakken... zucht....

15 juni

ik hoopte deze dag uit te kunnen wissen. ben zo slecht in afscheid nemen. kan amper beschrijven wat er op deze dag door mij heen ging.
ben geen echte huile balk maar ik moet van zooooveeel lieve mensen/vrienden, kinderen etc afscheid nemen...

we zijn eerst naar school gelopen waar het schoolkoor voor ons ging zingen. wederom ook al lekker als je emotioneel bent. dan al die mooie kinderstemmetjes die het lokaal vulden met een sfeer waar je u tegen zegt!

vol trots werden de schoolsweaters (een donatie geld/gift van bureau streefkerk) 100 sweaters uit de zak gehaald. Prachtig! Pap, ik heb voor jou, tam, mam en mijzelf 1 gekregen van Anthony in onze maten! :) super cute!

toen terug naar huis en de koffers gepakt.
En door naar masaka.

nu op dit moment zit ik dus mijn verhaal in een internet cafe te typen waar mijn slippers op mij liggen te wachten (zijn op maat gemaakt) en Jodie kwam mij net even herinneren dat de klok al op laat stond.

Ik hoop het verhaal eventueel vanavond af te maken en ander is het heel jammer maar ik ga ECHT nog even genieten van mijn laatste avondje en dagje in uganda. Morgen is er ook nog een dag dus wie weet.
:-) voor nu veel lees plezier dus ;-)
en tot ...?

in iedergeval wil ik iedereen bedanken vanaf hier deze plaats, dat jullie al mijn lange verhalen hebben gelezen en de fotootjes hebben willen en kunnen bewonderen. Ook bedankt voor alle mensen die reacties plaatsten! t gaf mij vaak een steun of juist support om dit mooie werk door te zetten! en jullie waren ook mijn support om mijn blog een keer niet te verzuimen! Ook de mensen bedankt die de weblogs lazen en op een andere manier hun reactie geplaatst hebben of andere pogingen tot contact.

maar echt... om dit gevoel te krijgen..
moet je het echt zelf ervaren en het zelf doen!
en dan pas kun je weten wat afrika met jou doet.... en met mij heeft gedaan.

1 ding is zeker.
Zodra ik in nederland terug ben. zal ik weer gewoo n gaan werken.,. centjes sparen en absoluut terug gaan naar dit fantastische project!!!

:-)

Welaba!!!

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Tara

Hele goede terugreis en geniet er nog even van.

Groetjes Tara

pieter

Hoi lieverd.
Begrijp the mixed feelings heel goed. Wij verheugen ons enorm op jouw terugkeer. alles is er klaar voor. Zelfs Yara lijkt het te begrijpen en spuitst de oren en houdt haar koppie scheef als wij zeggen dat jij er weer aan komt. We hebben de filmpjes op DVD laten zetten en vanochtend (deels) bekekeken. Tranentrekkend!! Velen zien uit naar jou terugkeer in Putten. Enne.....voor de laatste keer house visit, Kampala, Casino, BROOD....dat geloof je zelf toch ook niet. Uganda verdwijt niet van de aardbol, hoor. Maar eerst weer (een poosje) Putten, samen en misschien nog wel een weekje vakantie in augustus.... Als je dit nog leest voor je in het vliegtuig stapt; een heel goede reis. robeer een beetje te slapen want voor het KLM diner om 24.00 uur in de plane hoef je niet wakker te blijven. Wij staan om 4.30 uur op om op tijd op Schiphol te zijn en jou in de armen te sluiten. En dan op naar de aardbeienslof en appeltaart, Opa en Oma, Yara.....Veel liefs. Pap

mam

en dan is het toch wel erg snel gegaan.... ik zeg maar niks meer, want pap heeft alles al gezegd. Veel sterkte meissie en ik denk veel aan je; ik weet hoe moeilijk het voor je is om al die lieve vrienden achter te moeten laten, maar wat pap ook al zei: Uganda verdwijnt niet van de wereldbol! En we moeten toch zeker nog een keer onze kindjes opzoeken!!

Nou, een hele goeie reis, hou je haaks en tot maandag!

dikke kus, mam

Arie en Marijke Schreuder

Afscheid nemen is nooit leuk !!
We wensen je een hele goede reis naar huis. En zien je vast wel weer eens in Putten.

Annick

Lieve Sanne wat is het snel gegaan zeg! Ik weet zeker dat de mensen jou daar ook zullen missen!
Een hele goede terugreis gewenst!

Liefs!

Saddy de Koning

Hoi Sanne,

Wij sluiten ons aan bij alle goede reiswensen. Als je dit nog leest voor je vertrek nog even dit. Alhoewel we je nog nooit in levende lijve hebben ontmoet zijn we trots op je en blij je belevenissen gevolgt te hebben. We kunnen ons goed voorstellen day het lastig is om afscheid te nemen van al je vrienden in Uganda, maar in Holland staan ook heel veel vrienden te popelen om je terug te zien!! Goede reis en tot spoedig ziens!!!

Miranda en Saddy de Koning

co

hoi een goeie vlucht terug ik hoop dat je nog eens kans krijg om terug te gaan gr co

Maarten

Wow San, wat heb jij veel moois mogen doen, zien en ervaren in Uganda!!! Je hebt echt een steentje bijgedragen!!
Je zult veel mooie herinneringen meenemen en je hebt heel gave foto's zeg, waar je vast wat moois mee gaat doen!! Ben benieuwd naar al je verhalen!

Voor nu een goede reis gewenst en tot binnenkort.

Liefs
Maarten

Tineke

Hé Sanne!

Dat zal best pittig zijn voor je om afscheid te nemen! Je hebt er zoveel mee gemaakt en mensen leren kennen. Sterkte met het afscheid, goede reis en een heel mooie thuiskomst!
Enne... wat een prachtige foto's bij deze weblog!

Groetjes Tineke

Tineke

Hé Sanne!

Het zal vast niet meevallen voor je om afscheid te nemen. Je hebt er zoveel meegemaakt en mensen leren kennen en een band met hen opgebouwd. Veel sterkte met het afscheid, een goede reis en een fijne thuiskomst!

En wat een super mooie foto's heb je bij je weblog!!

Groetjes Tineke

Sanne Streefkerk

Name: Sanne Streefkerk
Leeftijd: 30

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mei 2012 tot 15 jun 2012

Was vrijwilliger bij Rakai van 26 mrt 2012 tot 18 mei 2012

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 02 jan 2012 tot 23 mrt 2012

Over mij:

Hallo ik ben Sanne Streefkerk 28 jaar en bijna verpleegkundige .
Van 30-12-2011 tot 16-06-2012 , half jaar dus, mocht

Meer...